Ik ben Michaël, en ik woon en werk in Gent.
Ik ben een systeemverpleegkundige. Ik richt graag systemen in, leer mensen in de zorg ermee werken, en zorg dat ze dit graag en goed doen. Ik zorg dat mensen beter kunnen zorgen.
Als er twee woorden zijn die deze film van Christopher Nolan samenvat kies ik voor “beklijvende cinema”, de volle drie uur van het begin tot het einde. Dat we voor IMAX in Kinepolis Antwerpen gekozen hebben, waarvoor de productie bedoeld is, zal er ook voor iets tussen gezeten hebben.
De film is voor ons zeker het herbekijken waard gezien de verschillende tijdslijnen en personages. Hij gaat als een sneltrein en vereist de volle aandacht. Verdere uitdieping via recensies, nabesprekingen en de documentaire ‘To end all war’ op Vrt NU is ‘up next’.
Ik krijg nog steeds kippenvel als ik de trailer bekijk.
Als toemaatje kregen we de nieuwe trailer van van het tweede deel van Dune op IMAX te zien. De films zijn onder regie van Denis Villeneuve. De films zijn gebaseerd op de gelijknamige roman van auteur Frank Herbert. Ik kijk er al naar uit, maar een opfrissing van het eerste deel zal nodig zijn.
Update: 15/8/2023: We zijn de film ‘Oppenheimer’ nog eens in de Kinepolis in Gent gaan zien. Geen IMAX, maar hij verveelde geen minuut.
Zes jaar geleden wisten we zelf amper dat we een kat in huis hadden. We vulden eten bij, hoorden gekrab achter de kast, en af en toe geklapper van het kattenluik. Wipo* hield zich maanden schuil achter de keukenkast. Ondertussen is dit helemaal achter de rug. Ze komt koddig trippelend af bij geroep, we kunnen we ze vanop de keukenstoel en in de zetel aaien, maar als je durft bewegen spurt ze weg. Ze blijft enorm op haar hoede.
Als je op bezoek komt, zul je ze gegarandeerd niet te zien krijgen. Of we moeten aan het eten zijn, dan komt ze, alleen bij een rustig bezoek, wel eens kijken. Maar hier is ze dus. Dus voor wie ze nog niet zag, we hebben wel degelijk een kat in huis.
*Wipo is kort voor ‘witte pootjes’.
Mijn vriendin Griet met haar neefje Jos, het zoontje van haar broer Toon en Lise op het Kerstfeest van de familie Maes. Je leest het goed, het Kerstfeest, dit wordt met bijhorende kerst servetten en attributen in de zomer gehouden.
Ook 30 jaar geleden studeerden we af in het toenmalige Sint-Vincentiuscollege. (Wat nu het College Ieper, onderdeel van de Sint-Maartensscholen Ieper heet).
Van links naar rechts:
Bovenaan: directeur Lucien Thorrez, Wouter Knockaert, Jan Bogaert, Jan Vantoortelboom, Yves Eeckhout, Jo Demyttenaere, Bart Dewaele, (half verborgen) Frederik Erard, klastitularis Jacques Maes, Alexander Weiss, Frederique Braem, Stephen Delbeke, Jan Lacante, Dewulf Jeroen, Ewout Vandeweghe, Kurt Debaenst, Bert Masselus, wijlen studiemeester Freddy Vandecapelle (met zijn beruchte sleutels tegen het raam als de studie* moest beginnen)
Onderaan: Michaël Rosseel, Ludwig Leenknegt, Peter Deurinck, Wouter Deraedt, Bjorn Degandt, Robberecht Vanhoorebeke, Art Dewulf.
(er kunnen schrijffouten in de namen staan, mijn excuses)
*In de studiezaal met het grote opschrift bovenaan op de muur:
“Bijna alles wat je doet is onbelangrijk, maar het is belangrijk dat je het doet”
Dag mama,
Het is ondertussen 22 jaar dat we je moeten missen.
Jij zorgde voor mijn vader en ik, het huis de tuin. En wij, en zovele anderen zorgden voor jou als het minder ging. Maar die vrijdag in juni 2001, ik was toevallig thuis van unief en werk in Gent, verloren we je plots en onverwacht aan de keukentafel. We hebben geprobeerd, maar er was niets dat we konden doen. De rally in Ieper dat weekend verstomde en bestond niet meer. We zullen je nooit vergeten.
Het was heel erg druk gisteren, en waarschijnlijk vandaag ook koppen lopen, maar mijn vader was zo bezig met electronica, jongeren warm te maken voor technisch opleidingen (oa. Technon) , de ideeën van Einstein & Hawking, het Higgsdeeltje, de ruimte (hij vroeg voor z’n verjaardag steeds een app om de ruimte te bekijken), zwarte gaten (z’n laatste facebookpost),,… het is een emotionele rollercoaster, maar klaar voor een tweede dag Nerdland festival !
Update 29/5: op zondag was het heel veel rustiger en chill dan de echt overcrowde zaterdag.
Een datum. Ondersteuning van het buurtwerk met een startpakket. Een flyer, een event op de facebookpagina en in de facebookgroep. En heel fijne buren.
Missie geslaagd, denk ik dan.
Van 2004 tot 2013 woonde ik in de Makelaarsstraat in de Muide. Ik had er heel toffe buren die ik onlangs tijdens de Muidefeesten terug tegen het lijf liep. Een facebookpagina hadden we toen niet, wel een blog die nog bestaat. ((maar hier en daar mankementen van ouderdom vertoont) We organiseerden een aantal keren de ‘Smakelaarsstraat’ en ik stelde de affiches op.
In 2011 was de eerste editie, in 2012 de tweede. Er zijn nog foto’s van toen in 2012, en ik heb ervan snel een fotoalbum van in elkaar gebokst.
Dag op dag, 11 jaar later, is het vandaag op 26 mei nu net weer toevallig ‘De dag van de buren’. Samen met de Buren aan de Waterkant in de Groendreef help ik mee organiseren met het opstellen van de flyer en is het spannend om te zien wie, buiten het groepje buren waar we het mee organiseren, er vanavond allemaal bij zal zijn.
Wie er toen blijkbaar zeker kwam, en nu ook weer bij is, is niet alleen mezelf, maar ook de zon.
