doet, ziet, verzamelt en probeert dingen
Ik ben Michaël, en woon en werk in Gent.
Systeemverpleegkundige. Ik richt graag systemen in, leer mensen in de zorg ermee werken, en zorg dat ze dit graag en goed doen. Gewoon zorgen dat mensen beter kunnen zorgen.
“Aan de spaghettisaus? Ik?”
Update 23/12/15
Door het googlen op heterochromie, er achter gekomen gekomen dat een dove, witte kat met een verschillende oogkleur een erfelijke aandoening is, bekend onder het syndroom van Waardenburg. Tot zover het stukje kattendiagnostiek.
In de zomernachtsessie met Eva Mouton en Jean Paul van Bendegem in DS Weekblad dit weekend:
“Ik lees ’s morgens graag de krant, met twee kopjes koffie en de sudoku . Als daar iets tussenkomt. (zucht) Alleen de kat mag dat. Midas Dekkers zei dat mooi: “Mijn kat leest de krant met haar gat”.
Hier dus ook. En alleen zij mag dat.
In de Makelaarsstraat, waar de foto genomen is, was ze in de zomer van 2012 eens 3 dagen op reis. Maar voor de eerste keer in 9 maanden Groendreef is ze nu een ganse nacht en dag op zwier, het gat in. Nog een geluk:
@michlr Bah ja, katten zijn plantrekkers. Komt goed.
— Steven Duerinckx (@duerinckx) July 20, 2014
maar ze mag terug komen.
Update: Minoe is terecht. Ze zat even verder in een ingesloten koertje te jammeren. Door vanaf het platte dak van de interieurgebeur een schuifladder naar beneden te laten, konden we haar uit de benarde situatie bevrijden. Steven had gelijk:
@michlr Voila se. Stevig miauwen en de reddingsbrigade komt. Plantrekkers, ik zei het al.
— Steven Duerinckx (@duerinckx) July 20, 2014
Ze kan weer de krant lezen, met haar gat.
Ik zie ze graag, de making of’s en behind the scene’s waarin ze tonen of vertellen hoe ze het nu weer voor elkaar gekregen hebben.
Hieronder een greep uit de visuele effecten (VFX) die door Mackevision werden aangewend bij het vierde seizoen van Game of Thrones.
Wie er ook Game of Thrones van extra digitale lagen voorziet is SpinVFX:
Update 30/8 Ook Rodeo hielp hieraan mee, en won er een Emmy award mee:
Heel wat beweging in het Imperial Starport te Frankfurt.
Let wel, op het einde van het filmpje, “that’s no moon, it’s a space station.”
Kleine kampgangers worden groot. “Kruip maar in je smurf“, zei ik ‘m ’s avonds telkens. En hey, dat t-shirt zit ook in mijn kast.
De hoes van deze plaat van Joy Division, ontworpen door Peter Saville blijft fascineren.
De enige afbeelding op de hoes is een witte, driedimensionale grafiek waarmee de met een radiotelescoop opgevangen signalen van de eerste waargenomen pulsar worden weergegeven. Om precies te zijn: de pulsar PSR B1919+21 ook bekend als LGM-1. Het idee hiervoor was afkomstig van Bernard Sumner.” (Wikipedia)
via Boing Boing.
Te laat alweer, die seizoensfinale is voor morgen. Gewoon het liedje, dat zal moeten volstaan voor vandaag.
Maar vlug dan.
De zoon afzetten aan het station, terug naar huis rijden, maar bij aankomst de portefeuille van de onoplettende zoon op de achterbank ontdekken.
Dit betekent met de auto vlug nog een sprintje trekken en erin slagen de portefeuille nog op het nippertje, net voor het vertrek van de trein, aan de zoon bezorgen.
Vaders, het blijven helden.
Meeschrijven aan de Humo via twitter kan, maar via een tweet de mensen van de radio een voorzet geven voor een kort interview.
Dat kan blijkbaar ook.
De enige manier om vandaag de dag in de creatieve sector aan de bak te komen is alle regels te breken, zegt @palmaerts op #gentm
— michaël rosseel (@michlr) June 4, 2014
En dan nog bij Jan Hautekiet. Tom Palmaerts kreeg er een minuut de tijd om uit te leggen wat hij er precies mee bedoelde. Luister maar.
De eerste keer dat ik mijn naam op de radio hoor, denk ik.