Ik ben Michaël, en woon en werk in Gent. Systeemverpleegkundige. Ik richt graag systemen in, leer mensen in de zorg ermee werken, en zorg dat ze dit graag en goed doen. Gewoon zorgen dat mensen beter kunnen zorgen.
Onvoorstelbaar en onwezenlijk dat het leven zich tegen jou keerde. Tegen iedereen, maar tegen jou toch niet, die gedreven en vol energie, leefde voor waar hij zich voor engageerde.
In alles wat je kon, deed, en was voor anderen, was je buitengewoon, bewonderenswaardig, zorgzaam, en een bron van inspiratie voor velen.
Ook op het einde, wanneer de tijd ons inhaalde, hield je de angst in bedwang, zette je de twijfel opzij, en leerde je ons, gevat en waardig, de momenten en kansen te pakken die je kan.
Bedankt voor alle buitengewoon mooie dingen die je voor ons, en samen met ons deed. We zullen je heel hard missen.
I heard about a whirlwind that’s coming ‘round It’s gonna carry off all that isn’t bound And when it happens, when it happens (I won’t be holding on) So let it happen, let it happen
Maar waarom Michel, en geen Michaël? Tijdens een koorkamp in Heusden in 1990 riep iemand ‘Michel‘ (ik denk A.), en plots volgde iedereen. En ik at er ook choco, maar dan van mijn teen.
Later, in 1998, werd het in de Spelewijs speelpleinwerking Mich-L.