De vierde in de reeks.
Meer foto’s van een mijmerende Batman, getrokken door Rémi Noël, zijn te vinden op My Modern Met
does, sees, collects, and tries things

Ik ben Michaël, en woon en werk in Gent.
Systeemverpleegkundige. Ik richt graag systemen in, leer mensen in de zorg ermee werken, en zorg dat ze dit graag en goed doen. Gewoon zorgen dat mensen beter kunnen zorgen.
De vierde in de reeks.
Meer foto’s van een mijmerende Batman, getrokken door Rémi Noël, zijn te vinden op My Modern Met
Al 20 jaar gaat ze overal mee. Een bescheiden ficus van Flora Bloemen in de Boomgaardstraat in Ieper. Eerst en vooral op kot in de Mechelsevest te Leuven. Korte tussenstop aan het Sint Jacobsplein boven de Memento, om terug op de Mechelsevest te belanden. Dan maakte ze de oversteek naar de Akkerstraat te Gent, om vervolgens een paar jaar later naar de Makelaarsstraat te verhuizen.
Er werd enkele jaren uitgeweken naar de Groene Briel…
…om nu weer te landen in de Groendreef, om ze meteen tot een groenere dreef te maken.
Ze heeft nogal rond gezeten, die plant.
Er was veel te doen rond robots eind vorig jaar. Veel robotgeweld van Boston Dynamics (nu Google) en het Japanse SCHAFT, maar dit filmpje uit 2011 had ik nog niet gezien. Als ik een zorgrobot mag kiezen, dan wordt de elegante en nauwkeurige Justin. En hij kan ook nog eens koffie zetten.
Een nieuw softwaresysteem invoeren op de spoedgevallendienst , dat gebeurt niet zo vaak. Na de ondersteuning van verblijfsafdelingen en consultaties, was dit eens een andere setting. Het was ook de eerste keer dat we de klok rond en dus gedurende de eerste week ook ’s nachts aanwezig waren.
Toevallig draaide Telefacts de week daarop een reportage. Allemaal bekende gezichten dus, en een bekend systeem op 5:22 en 6:04.
Een oude verzameling van instagrams van een Engelse verpleegkundige die gestationeerd was in Camiers (Pas-de Calais) tijdens de Eerste Wereldoorlog. Ze dateren van 1915 tot 1918. De hangars die je op de achtergrond ziet zijn de ziekenhuizen van toen.
Ik hoorde van mijn interieurgebuur dat het gewenningsprogramma, waarbij ik m’n kat tracht bij te brengen dat alle katjes op de Brugse Poort overdag buiten spelen, de buurt vorige week deed overwegen de brandweer te bellen. Het is bij het vertrek naar het werk steeds een hartverscheurend tafereel, maar ik dacht dat het na het wennen aan de eerste winterkou wel zou ophouden. Niet dus.
Er werd aangebeld bij de buurman , er werd vanalles verondersteld (“Het klinkt alsof ze ergens tussen zit”, “Dien mens is precies al een paar dagen weg”,…), en er werd overlegd wat er nu moest gebeuren aan het poezenverdriet. Ongerustheid bij de omwonenden dus, maar tot een interventie op de Groendreef kwam het dus gelukkig niet.
Als verzachtigde omstandigheid roep ik in dat ze doof is. Ze hoort dus niet hoe dramatisch ze doet. Een dove kat, het is wat.
Vier jaar in de makelaarsstraat de luxe gehad hebben steeds binnen te mogen zitten, ik snap dat wel.
Én het is nu eenmaal veel knusser op toestellen waar een warme voeding in zit, dan op koude terrastegels.
Vijftig vragen of opdrachtjes die je smartphonegewijs aan Google kunt stellen of geven. Moe wordt ze er blijkbaar niet van.
Via Buzzmachine.